صداقت دل
السلام علی الحسین و علی علی ابن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین
گفت دانایى که گرگى خیره سر هست پنهان در نهاد هر بشر لاجرم جارى است پیکارى بزرگ روز و شب مابین این انسان و گرگ زور بازو چاره این گرگ نیست صاحب اندیشه داند چاره چیست اى بسا انسان رنجور و پریش سخت پیچیده گلوى گرگ خویش اى بسا زور آفرین مردِ دلیر مانده در چنگال گرگ خود اسیر هرکه گرگش را دراندازد به خاک رفته رفته مىشود انسان پاک هرکه با گرگش مدارا مىکند خلق و خوى گرگ پیدا مىکند هرکه از گرگش خورد دائم شکست گرچه انسان مىنماید ، گرگ هست در جوانى جان گرگت را بگیر واى اگر این گرگ گردد با تو پیر روز پیرى گرکه باشى همچو شیر ناتوانى در مصاف گرگ پیر اینکه مردم یکدگر را مىدرند گرگهاشان رهنما و رهبرند اینکه انسان هست این سان دردمند گرگها فرمان روایى مىکنند این ستمکاران که با هم همرهند گرگهاشان آشنایان همند گرگها همراه و انسانها غریب با که باید گفت این حال عجیب فریدون مشیری وقتی کاری انجام نمی شه، حتما خیری توش هست
وقتی مشکل پیش بیاد ، حتما حکمتی داره
وقتی کسی را از دست می دی ، حتما لیاقتت را نداشته
وقتی تو زندگیت ، زمین بخوری حتماً چیزی است که باید یاد بگیری
وقتی بیمار می شی ، حتماً جلوی یک اتفاق بدتر گرفته شده
وقتی دیگران بهت بدی می کنند ، حتماً وقتشه که تو خوب بودن خودتو نشون بدی
وقتی اتفاق بد یا مصیبتی برات پیش می یاد ، حتماً داری امتحان پس می دی وقتی همه ی درها به روت بسته می شه، حتماً خدا می خواد پاداش بزرگی بابت صبر و شکیبایی بهت بده وقتی سختی پشت سختی می یاد ،حتماً وقتشه روحت متعالی بشه
خداوندا نمي دانم ...
دو قطره آب كه به هم نزدیك شوند، تشكیل یك قطره بزرگتر میدهند...
وقتی دلت تنگ می شه ، حتماً وقتشه با خدای خودت تنها باشی
در اين دنياي وانفسا كدامين تكيه گاه را تكيه گاه خويش سازم
نمي دانم خداوندا...نمي دانم
دراين وادي كه عالم سر خوش است و جاي خوش دارد
كدامين حالت و حال و دل عالم نصيب خويشتن سازم
نمي دانم خداوندا
به جان لاله هاي پاك و والايت نمي دانم
و مي گريم خداوندا
دگر گيجم خداوندا
خداوندا تو راهم ده پناهم ده
اميدم ده خداوندا كه ديگر نا اميدم من و مي دانم كه نوميدي ز درگاهت گناهي بس ستم بار است
وليكن من كه مي دانم
دگر پايان پايانم
و مي دانم كه آخر بغض پنهاني مرا بي جان و تن سازد
چرا پنهان كنم دردم؟
چرا با كس نگويم من؟
چرا با من نمي گويند ياران رمز رهگشايي را؟
همه ياران به فكر خويش ودر خويش اند گهي پشت وگهي پيش اند
ولي در انزواي اين دل تنهاچرا ياري ندارم من كه دردم را فرو ريزد؟
دگر هنگامه تركيدن اين درد پنهان است
خداوندا نمي دانم نمي دانم
ونتوانم به كس گويم... نمي دانم خداوندا
فقط مي سوزم ومي سازم وبادرد پنهاني
بسي من خون دل دارم ولي بي آب وگل دارم
به پوچي ها رسيدم من
به اين دوران نامردي رسيدم من
نمي دانم...
نمي جويم...
نمي پرسم...
نمي گويند...
نمي جويند...
جوابي را نمي دانند...
سوالي را نمي پرسند و از غمها نمي گويند
چرا من غرق در خويشم؟
چرا بي گانه از خويشم؟
خداوندا رهايي ده
كلام آشنايي ده
خداوندا آشنايم ده... خداوندا پناهم ده...اميدم ده...
خداوندا در هم شكن اين سد راهم را كه ديگر خسته از خويشم
كه ديگر بي پس و پيشم
فقط از ترس تنهايي
هر از گاهي چو درويشم و صوتي زير لب دارم
وبا خود ميكنم نجواي پنهاني...كه شايد گيرم آرامش
ولي ان هم علاجي نيست
و درمانم فقط درمان بي درديست
و آن هم دست پاك ذات پاكت را نيازي جاوداني ست
حضرت در موعد ومیعاد معین امیرالمومنین، حضرت زهرا، امام حسن و امام حسین(علیهم السلام) را همراه خود برای مباهله بردند. در حالی که سیدالشهدا(ع) در آغوش ایشان بود و امام مجتبی نیز دست در دست حضرت با پای پیاده و با رنج و تعب، طی طریق می کرد و گاه پای مبارکش به سنگ یا مانعی نیز برخورد می نمود و در آستانه زمین خوردن قرار می گرفت شگفت آن که در همان زمان، پدر آن طفل یعنی علی (ع) با دست خالی می رفت و به طور طبیعی می توانست و باید امام حسن را در آغوش بگیرد و همراه ببرد. سئوال این است که چرا پیامبر اکرم با آن همه علاقه و رقت قلب به نوه های عزیز خود راضی به رنج امام مجتبی شدند، در حالی که می توانستند آوردن آن کودک را به پدرش بسپارند.
مرحوم آیت الله شیخ حسین لنکرانی در پاسخ به این پرسش به نکته ظریفی اشاره می کرد که دقت و آینده نگری پیامبر را نشان می دهد چرا که اگر علی (ع)، امام حسن را در آغوش می گرفتند ممکن بود دشمنان ایشان چنین شبهه پراکنی کنند که نعوذ بالله علی ایمان قلبی نداشت و یا حضور او در این مراسم مهم اصالتا اهمیتی نداشته دخالت و حضور وی صرفا برای نقل انتقال فرزندش بود، در حالی که پیامبر حکیم با این عمل خود، به همه افراد حقیقت جو و تیزبین در طول تاریخ به روشنی نشان داده اند که علی با ایمان کامل و با استقلال در این واقعه حاضر شد تا این صحنه نیز با جلوه ای دیگر از ایمان علوی به اهمیت مقام ولایت تبدیل شود و از این روست که خداوند در آیه مباهله او را همان نفس پیامبر خواند
| Design By : Night Melody |
روزي دادي به رايگان ...
بيامرز به رايگان..
تو خدايي نه بازرگان.
.الهي تو همه و ما هيچ
سخن اين است بر ما مپيچ
********************
عشق بخشیدن است
هنگامی که
فراموش کردن
سخت می نماید
دستگیری است
و رها نکردن
امید وار که
فردا چون امروز
پر شکوه خواهد بود.
باز گویی رازها و نجواها
و لذت بردن از
شبهای غرق در ستاره
و از همه مهم تر
عشق
آن است که بدانی
که دیگر تنها نخواهی ماند.
***********
***********
زندگی به من آموخت که :
كه همیشه برای كسی كه به هیچ عنوان قادر به كمك كردنش نیستم دعا كنم
زندگی به من یاد داد كه زیادند چیزهایی كه میخواهم و نمیبینم،
و زیادند چیزهایی كه نمیخواهم و میبینم
زندگی به من آموخت كه مسئله خواست من نیست،
بلكه آنچه باید بشود خواهد شد.
چه این اتفاقها در راستای خواست من باشند و چه نباشند
زندگی به من آموخت : در همه حال شکر گزار و سپاسگزار باش
که با فروتنی ارزشت بیشتر می شود
LinkDump
