من عزادار تو ام جد غريب
گل گلزار تو ام جد غريب

مهدي ام نور خدا روي زمين
محو انوار تو ام جد غريب

پي اجراي وصاياي تو ام
محو گفتار تو ام جد غريب

ساکن کرببلا، کعبه دل
من حرمدار تو ام جد غريب

کار تو کار خدايي است حسين
مانده در کار تو ام جد غريب

کشته امر به معروف شدي
روح افکار تو ام جد غريب

غم مخور کشته علمدارت شد
من علمدار تو ام جد غريب

اشک اگر خشک شود خون گِريم
ياد رخسار تو ام جد غريب

مي دهم پاسخ هل من ناصر
تا ابد يار تو ام جد غريب

اکبرت حيدر تف را کشتند
ياد سردار تو ام جد غريب

مخفي از چشم همه مي گيرم
من عزادار تو ام جد غريب


حضرت مهدي (عجل الله فرجه الشريف) مي فرمايند:
به شيعيان ما بگوييد براي فرج من زياد دعا کنند، و براي فرج من خدا را به عمه ام حضرت زينب کبري (سلام الله عليها) قسم بدهيد که ايشان در نزد خدا بسيار عزيز هستند

مولایم کجایی تا ببینی در رثایت اینهمه شعر و غزل ورد زبان

هر قلم به دستی شده ما شیعیانت که از کودکی تا به پیری گاه افتادن

و از زمین برخواستن تا شروع به یک کار طاقت فرسا

 فقط نام تو ورد زبانمان  بوده و هست.

مولایم در این روزگار وانفسا که دیگر رنگ مسلمانی را کم رنگ کرده اند

و نام عدالتت را کسانی یدک می کشند که حتی نمی دانند

 معنی گرسنگی و فقر چیست و نمی دانند چگونه

 کودکان یتیم در شبهای کوفه را یاری می رساندی

 آری اکنون که کودکان کار و فقری که بر آنها مستولی شده و

شکم های گرسنه اشان و تن هایی از فرط خستگی

کار بر کف خیابان ها و در گذرها به کابوسی دردناک فرو می روند.


آه مولایم کجایی تا ببینی با اسم عدالت علی مهر ستم و بردگی

از نوع مدرنش را بر پیشانی ما داغ کرده اند تا بدانیم که اگر می خواهیم

زنده بمانیم فقط باید بگوئیم چشم قربان

و این هم یک نوع برده داری در جامعه مدرنیزه است.

مولایم شما درد و دلت را به چاه می گفتی

ولی در زمانه ما همه با صورتک هایی که بر چهره اشان زده اند

دیگر نیازی ندارن خودشان باشند و درد و دل معنایی ندارد

و دیگر چاهی هم نیست که .......

آه مولایم همه سر در گریبانند و منتظر ظهور فرزندت

محمد صاحب الزمان هم او که با آمدنش عدل علی را زنده خواهد کرد.

مولایم سخن بسیار است و قلمم ضعیف و زبانم الکن می دانم

همه اش گلایه بود و سوز دل آخر مولایم به ما از کودکی گفته اند

مولا علی شنوای درد دردمندان است پس من را دریاب مولایم و

 شفیع من باش پیش ربم و از او برایم صبری بخواه

تا بتوانم تازیانه ظلم زمان را بر شانه های ضعیفم حمل کنم.

خداحافظی نمی کنم چون من گدای بارگاهتم یا علی.

من را دریاب و باور کن که خسته ام

روزي از روزها روز قسمت بود و خدا هستي را قسمت مي كرد. خدا گفت : چيزي از من بخواهيد. هر چه كه باشد‚ به شما عطا خواهم كرد. سهمتان را از هستي طلب كنيد زيرا خدا بسيار بخشنده است.
و هر كه آمد چيزي خواست. يكي بالي براي پريدن و ديگري پايي براي دويدن. يكي جثه اي بزرگ خواست و آن يكي چشماني تيز. يكي دريا را انتخاب كرد و يكي آسمان را.
در اين ميان كرمي كوچك جلو آمد و به خدا گفت : من چيز زيادي از اين هستي نمي خواهم. نه چشماني تيز و نه جثه اي بزرگ. نه بالي و نه پايي ، نه آسماني ونه دريا. تنها كمي از خودت‚ تنها كمي از خودت را به من بده.
و خدا كمي نور به او داد.
نام او كرم شب تاب شد.
خدا گفت: آن كه نوري با خود دارد، بزرگ است، حتي اگربه قدر ذره اي باشد. تو حالا همان خورشيدي كه گاهي زير برگي كوچك پنهان مي شوي و رو به ديگران گفت : كاش مي دانستيد كه اين كرم كوچك ، بهترين را خواست. زيرا كه از خدا جز خدا نبايد خواست.
هزاران سال است كه او مي تابد. روي دامن هستي مي تابد. وقتي ستاره اي نيست چراغ كرم شب تاب روشن است و كسي نمي داند كه اين همان چراغي است كه روزي خدا آن را به كرمي كوچك بخشيده است !

حق تعالی در اولین شب جمعه ماه رجب ( لیله الرغائب)

 با حضور معنوی خویش در میان فرشتگان در کنار کعبه ِناگهان پرده برمی اندازد

 و ( چهره ) نشان می دهد و با آ دمیان دمخور میشود .

در وصف این شب بزرگ پیامبر (ص) چنین فرموده است :

 از اولین شب جمعه در ماه رجب غافل نشوید

زیرا شبی است که فرشتگان آن را لیله الرغائب می نامند .

 این نامگذاری بدان سبب است که وقتی یک سوم از شب گذشت

هیچ فرشته ای در آسمان ها وزمین نمی ماند

مگر اینکه در کعبه و اطراف آن جمع می شوند ...

التماس دعا