"Pour devenir cadre supérieur dans une
  importante entreprise de conseil en
  marketing, j'ai suivi un cursus
  universitaire assez long, complété par
  une formation de deux ans, dispensée
  par la société qui m'embauche.
   
    Je pensais qu'après mes cours à la
  faculté, cette formation serait une
  formalité. Je me suis trompé : c'est là
  que j'y ai appris la chose la plus
  importante.
   
    Pour clore le stage, l'enseignant
  nous avait donné un contrôle avec 5
  questions. J'étais un "apprenant"
  studieux et j'ai répondu en un éclair
  aux quatre premières...J'ai buté sur la
  dernière : "Quel est le prénom de la
  dame qui nettoie nos locaux le soir ?"
   
    C'était certainement une
  plaisanterie... Comment une telle
  question pouvait-elle figurer dans un
  questionnaire aussi sérieux et
  déterminant pour la suite de nos
  carrières ? J'avais déjà croisé cette
  femme plusieurs fois dans les couloirs.
  Elle était petite, brune, affichait une
  cinquantaine plutôt pimpante. Mais je
  n'ai jamais su son nom. J'ai donc
  laissé un espace vierge sur le papier,
  là où j'aurais dû rédiger ma réponse.
   
    Avant que le temps imparti pour ce
  contrôle ne prenne fin, j'ai levé la
  main pour poser une question : "la
  dernière question comptera-t-elle dans
  la note finale" ?
    - Absolument répondit l'enseignant,
  avec un sourire en coin.
    Puis il ajouta : "Au cours de vos
  carrières, vous serez amené à rencontrer
  de nombreuses personnes. Ils sont tous
  importants, ils ont tous un rôle à
  jouer dans vos vies professionnelles.
  Ils méritent votre attention, même si
  tout ce que vous leur donnez est un
  sourire ou un bonjour.
   
    Cette année là, j'ai validé ma
  formation en dépit de la dernière
  question, parce que j'avais répondu
  juste aux quatre autres. Mais je n'ai
  jamais oublié la leçon. J'ai aussi
  appris que le nom de la femme de ménage
  était Marie

مهدی جان

ویرانه نه انست که جمشید بنا کرد

ویرانه نه انست که فرهاد فرو ریخت

ویرانه دل ماست که هر جمعه به یادت

صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت

بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند

سالها هجری و شمسی همه بی خورشیدند

سیر تقویم جلالی به جمال تو خوش است

فصلها را همه با فاصله ات سنجیدند

تو بیایی همه ثانیه و ساعتها

از همین روز

همین لحظه

همین دم

عیدند

یکی میپرسد اندوه تو از چیست؟

سبب ساز سکوت مبهمت کیست؟

برایش صادقانه مینویسم.......

برای انکه باید باشد و نیست......

اللهم عجل لولیک لفرج

تو ستاره پردازی ستاره هارا

 نقش میبندی

جلا میدهی

و در آسمان زندگی رها میکنی

و من ستاره ی کم سوی دست نشانده ی تو ام

ای معلم مرا روشن ترین ستاره ی عالم کن .

تقدیم به

 به پدر و مادرم 

بهترین و عزیزترین معلمهای زندگیم

و به تمام استادانی که در طول زندگیم

خالصانه دانش خود را در اختیارم گذاشتند

و به من خوب بودن

 خوب دیدن

 و

خوب زندگی کردن

را یاد دادند.

 خداوند را شاکرم

که همواره بهترین معلمها را سر راهم قرار داد.

دوستتون دارم و همیشه مدیونتون هستم.

اگر بعضی افراد، بی منطق و خود محورند،
تو همواره آن ها را ببخش

اگر نسبت به دیگران مهربانی ولی آن ها تو را به خودخواهی متهم می کنند،
تو همواره مهربان باش

اگر فردی موفق هستی ولی در نهایت تعدادی دوست دروغین و تعدادی دشمن حقیقی به دست آورده ای،
تو همواره بکوش تا موفق شوی

اگر صادق و یکرنگ هستی و ممکن است دیگران فریبت دهند،
تو همواره صادق و یکرنگ باش

هر آن چه طی سالیان ساخته ای ، ممکن است فردی در یک لحظه ویران کند،
تو همواره در حال ساختن باش

تو همواره مهربان باش


اگر به شادابی دست یابی، ممکن است دیگران به تو حسادت ورزند،
تو همواره شاد باش

خوبی های امروز تو، ممکن است فردا فراموش شود،
تو همواره خوب باش

بهترین چیزی را که در توان داری به دنیا هدیه کن ، حتی اگر کوچک است،
تو همواره بهترین ها را هدیه کن