السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

تو دل یه مزرعه * یه کلاغ روسیاه

هوایی شده بره * پابوس امام رضا

اما هی فکر می کنه * اون جدای کفتراست

آخه من کجا برم * یه کلاغ که روسیاست

من که تو سیاهی ها * از همه رو سیاه ترم

میون اون کبوترات * با چه روی بپرم

تو همین فکرا بودش * کلاغ عاشقونه

یه دلش می گفت برو  * یه دلش میگفت نرو

که یهو صدایی گفت * تو نترس و راهی شو

به سیاهی فکر نکن * تو یه زائری برو . . .

پشت كوه‌های خراسون مرقد پاكتو دیدن

 واسه او صحن مطهر تو غروب كنار ایوون

واسه كفترای معصوم  كه تو آسمون می‌گردن
 
واسه آدمای مغموم كه میان، دخیل می‌بندن

 

واسه اون هوای تازه  كه پر از عطر گلابه
 
اگه دستم به ضریحت برسه واسم یه خوابه

 
واسه اون حوض قشنگی  كه پر از آب زلاله
 
واسه سنگ فرشای ایوون كه برام خواب و خیاله

 

دل من تنگه میدونی     كاشكی قابلم بدونی
 
چقدر آرزو دارم   لب حوض وضو بگیرم
 
یا كه از تربت پاكت مثل یاسا بو بگیرم

 

واسه اون اوج شكفتن  توی عالم زیارت
 
واسه اون لحظه كه آدم می‌رسه به بی‌نهایت

 
واسه اون كفشا كه مردم  روی پله در میارن
 
واسه اون شمعی كه روشن توی صحن تو می‌زارن

 

واسه اون ساحت پاكی كه درش همیشه بازه
 
واسه دستای نیازی كه به سوی تو درازه

 

دل من تنگه می‌دونی   كاشكی قابلم بدونی
 
هیچ كسی نومید و ناكام  نمی‌ره از آستانت
 

تو پر از لطف و شفایی واسه درد دوستانت
 

مثل مرهم تو میمونی  واسه آدمای دربند
 
تو امیدی كه می‌شینه  توی قلب یه نیازمند
 
 
تو صدام كن، تو صدام كن، زائر كوی تو باشم

یا برای كفترات من، سر ظهر دونه بپاشم

من یه قاصر یه خطاكار لحظه خوب مناجات

میدونم كه هیچ نیازی به زیارتم نداری

اما من غرق نیازم اما تو بزرگواری

  واسه تو حرم نشستن واسه لحظه‌ی رسیدن

دل من تنگ می‌دونی  كاشكی قابلم بدونی
 

        امام صادق ( عليه السلام ) مي فرمايند : « يَنبَغي لِلمومن أَن لا يَموت يتَعَلَم القُرآن او يَکون في تَعليمه : شايسته  نيست که  مومن  بميرد و قرآن را  فرا نگرفته باشد  يا در  حال يادگيري  قرآن  نباشد. »¹

        وقتي انسان به فيض تلاوت قرآن نائل مي شود که متکلم را در کلامش مشاهده کند ، صاحب سخن را در متن سخن زيارت کند. امام صادق ( عليه السلام ) در اين زمينه مي فرمايند : « لَقَد تَجلّي ا... سُبحانه تعالي لِعباده في کلامِه و لکنهُم لا يُبصرون : خداي سبحان براي بندگانش در کلام و کتابش تجلي کرد ؛ ولي ، ايشان خداي  متجلي را نمي بينند ، فقط حروفي را مي شنوند و الفاظي را اداء مي کنند. »

        روايت است که امام صادق ( عليه السلام ) بعضي آيات قرآن ، مانند ؛ « ايّاک نَعبُد » و يا « مالِک يَوم الدّين » را تکرار مي کردند و مي فرمودند : « حتّي کانّي سَمعته من قائله : اين قول را آن قدر تکرار کردم که گويا از گوينده اش مي شنوم ، گويا از خداي سبحان مي شنوم. »

        از آن حضرت نقل شده است : « الحافظ للقرآن العامل بِه مَعَ السفَره الکرام البَرَره : اگر کسي قرآن را بفهمد و به قرآن عمل کند ، با فرشتگان که سُفَراي الهي و اهل کرامت و نيکي اند محشور خواهد شد. »² عظمتي که براي قرآن کريم ذکر شده است نشان مي دهد که کسي که باطن قرآن را مي فهمد و عمل مي کند ، در قيامت از صف مومنين و صديقين و شهدا و صالحين مي گذرد.

        در قيامت صفوف فراواني وجود دارد ؛ صف متقين ، صف صالحين ، صف شهدا ، صف صديقين ، صف ربانيين و ... .  يک انسان نوراني با يک چهره روشن از کنار اين صفوف مي گذرد. از کنار هر صف که بگذرد ، افراد آن صف مي گويند : « ما او را به خوبي مي شناسيم ، او از ماست. » ³ ولي ، او از مقام آنها هم مي گذرد.

        در بياني از امام  صادق ( عليه السلام ) وارد  شده است  که از رسول خدا  ( صلي ا... عليه و آله و سلم ) نقل  فرموده اند : « حَمله القُرآن عرفاء اَهل الجَنّه : حاملين قرآن چهره هاي شناخته شده و شناساي اهل بهشت اند و براي مردم بهشت ، اين چهره ها ، کاملاً شناخته شده است. »⁴ « اِنَّ الذي يعالج القُرآن و يَحفَظه بمشِقه مِنه لَعله حفظه له اَجران : اگر کسي که يادگيري قرآن براي او دشوار است ، اين دشواري را تحمل کند و قرآن را ياد بگيرد ؛ اجرش دو چندان است. »⁵ آنکه براي او حفظ و يادگيري قرآن آسان است ، يک برابر اجر مي برد و آنکه براي او دشوار است ، اين مشقت را تحمل بکند و ياد بگيرد که اجرش دو برابر خواهد بود.

        امام صادق ( عليه السلام ) فرموده اند : « القُرآن عَهد ا... اِلي خَلقه فَقد يَنبغي للمَرءِ المُسلِم ان يَنظر في عَهده و اِن يَقرء مِنه في کل يَوم خَمسين آيه : قرآن  عهد نامه الهي است به سوي خلقش و شايسته است که انسان به عهد نامه خدا نگاه کند و حداقل  در طول شبانه روز 50آيه  از آن را بخواند ؛ چراکه نگاه کردن به قرآن هم عبادت است. » ⁶

        نگاه به کلمات قرآن هم عبادت است. اين کتاب نظير ديگر کتب نيست که اگر کسي معنايش را نداند ، آن را نخواند و يا از خواندنش لذت نبرد. از آنجا که قرآن کلام خداست ، اگر کسي معناي آن را هم نداند ؛ خواندنش ثواب و برکت دارد. البته ، بايد تلاش کرد تا معناي قرآن را ياد گرفته و به معارفش دست پيدا کرد ؛ اما ، خواندنش هم - خود به تنهايي - نور است.

        « اِنّ القُرآن يَجري مَجري الشَمس و القَمَر : همانطور که آفتاب و ماه در شب و روز به زندگي انسان ها نور مي دهند ، قرآن هم - در شدايد زندگي - در شب و روز به انسانها نور مي دهد و هرگز فرسوده و کهنه نمي شود. »⁷

1. اصول کافي / جلد 2 / کتاب فضل القرآن  

2. همان منبع / حديث 2 

3. همان منبع / حديث 11 و 1  

4. اصول کافي / جلد 2/ کتاب فضل القرآن  

5. همان منبع  

6. همان منبع  

7. همان منبع  

 برگرفته از کتاب اسرار عبادات / آيت ا... جوادي آملي / صفحه 184

سايت موسسه خيريه عسکرالمهدي (عج)