پشت كوههای خراسون مرقد پاكتو دیدن
واسه او صحن مطهر تو غروب كنار ایوون
واسه كفترای معصوم كه تو آسمون میگردن
واسه آدمای مغموم كه میان، دخیل میبندن
واسه اون هوای تازه كه پر از عطر گلابه
اگه دستم به ضریحت برسه واسم یه خوابه
واسه اون حوض قشنگی كه پر از آب زلاله
واسه سنگ فرشای ایوون كه برام خواب و خیاله
دل من تنگه میدونی كاشكی قابلم بدونی
چقدر آرزو دارم لب حوض وضو بگیرم
یا كه از تربت پاكت مثل یاسا بو بگیرم
واسه اون اوج شكفتن توی عالم زیارت
واسه اون لحظه كه آدم میرسه به بینهایت
واسه اون كفشا كه مردم روی پله در میارن
واسه اون شمعی كه روشن توی صحن تو میزارن
واسه اون ساحت پاكی كه درش همیشه بازه
واسه دستای نیازی كه به سوی تو درازه
دل من تنگه میدونی كاشكی قابلم بدونی
هیچ كسی نومید و ناكام نمیره از آستانت
تو پر از لطف و شفایی واسه درد دوستانت
مثل مرهم تو میمونی واسه آدمای دربند
تو امیدی كه میشینه توی قلب یه نیازمند
تو صدام كن، تو صدام كن، زائر كوی تو باشم
یا برای كفترات من، سر ظهر دونه بپاشم
من یه قاصر یه خطاكار لحظه خوب مناجات
میدونم كه هیچ نیازی به زیارتم نداری
اما من غرق نیازم اما تو بزرگواری
واسه تو حرم نشستن واسه لحظهی رسیدن
دل من تنگ میدونی كاشكی قابلم بدونی
موقع انفجار و فرو پاشی ستارگان ، گازها و موجهای حاصله
ترکیبی بسیار زیبا بمانند گل رز ایجاد می کنند.
عکس ناسا (NASA) که توسط تلسکوپ هابل (Hubble Telescope) گرفته شده شده است.
این پدیده در قرآن مجید در سوره الرحمن آیه 37 بیان گردیده
است:
فإذا انشقت السماء فكانت وردة كالدهان
اینچنین قرآن این صحنه را توصیف میکند !؟
لحظه ای بیاندیشیم.......
ساده است ستايش گلی
چيدنش و از ياد بردن
که گلدان را آب بايد داد
ساده است بهره جويی از انسانی
دوست داشتنش بی احساس عشقی
او را به خود وانهادن و گفتن که: «ديگر نمی شناسمش»
ساده است لغزش های خود را شناختن
با ديگران زيستن به حساب ايشان
وگفتن که «من اين چنينم»
ساده است که چگونه می زی ايم
باری زيستن سخت ساده است
اما «پيچيده»
بهار بهترین بهانه برای اغاز
و اغاز بهترین بهانه برای زیستن
اغاز بهار بر شما مبارک
مثل ماهی زنده
مثل سبزه زیبا
مثل سمنو شیرین
مثل سمبل خوشبو
مثل سیب خوشرنگ
و مثل سکه با ارزش باشی...
دوستان عزیزم خیلی دوستتون دارم
و بهترین ارزوها را براتون دارم.
موقع تحویل به یاد هم باشیم
وبرای سلامت سعادت موفقیت
و عاقبت بخیری هم دعا کنیم.
مریم
بهترین بخشش آن است که ، منتظر تشکر نباشی .
بهترین عادت آن است که ، همیشه در سلام ، پیش دستی کنی .
بهترین خصلت آن است که ، هیچ کس را نرنجانی .
بهترین خداحافظی آن است که ، حتما سلامی در پی داشته باشد .
بهترین قدردانی آن است که ، در عمل باشد نه بر زبان .
بهترین عشق آن است که ، دو طرفه باشد .
بهترین شغل آن است که ، از انجامش لذت ببری .
بهترین غذا آن است که ، با دل خوش خورده شود .
بهترین پول آن است که ، از راه حلال و با اتکا به خود به دست آورده باشی .
بهترین پدر و همسر آن است که ، خانواده در کنارش احساس امنیت و شادی کنند .
بهترین مادر و همسر آن است که ، تنها بتوانی چند ساعت نبود او را در خانه تحمل کنی نه بیشتر .
بهترین فرزند آن است که ، به او افتخار کنی .
بهترین دوست آن است که ، با او راحت باشی و هر لحظه که بخواهی ، بتوانی حرف دلت را به او بزنی .
بهترین ترانه و آهنگ آن است که ، تو را به یاد خاطره ای خوش بیندازد .
بهترین مسافرت آن است که ، همیشه آرزوی تکرارش را داشته باشی .
بهترین خانه آن است که ، همیشه از آن صدای خنده و شادی بشنوی .
بهترین احساس آن است که ، شادی را در زیر پوستت حس کنی .
بهترین انگیزه آن است که ، تو را به تحرک و تلاش بیشتر وادارد .
بهترین هدف آن است که ، قابل دسترسی باشد .
بهترین هدیه آن است که ، بدون توجه به ارزش آن و با عشق خالص اهدا شود .
بهترین حادثه آن است که ، زندگی تو را متحول سازد .
بهترین خاطره آن است که ، تنها با فکر کردن به آن در عین افسردگی تو را شاد و سرحال سازد .
بهترین منظره آن است که ، صورتی را با اشک شوق ببینی .
و بالاخره بهترین انسان آن است که ، به مصلحت خدا معتقد باشد و بداند آن چه بر او پیش آمده یا پیش خواهد آمد به صلاح اوست و این را فقط خدا می داند و بس ...
بهترین نعمت خدا داشتن دوستان خوبی چون شما عزیزان بزرگوار است.
و اگر هستی، کسی هم به تو عشق بورزد،
و اگر اینگونه نیست، تنهائیت کوتاه باشد،
و پس از تنهائیت، نفرت از کسی نیابی.
آرزومندم که اینگونه پیش نیاید، اما اگر پیش آمد،
بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی.
****
برایت همچنان آرزو دارم دوستانی داشته باشی،
از جمله دوستان بد و ناپایدار،
برخی نادوست، و برخی دوستدار
که دستکم یکی در میانشان
بیتردید مورد اعتمادت باشد.
****
و چون زندگی بدین گونه است،
برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی،
نه کم و نه زیاد، درست به اندازه،
تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد،
که دستکم یکی از آنها اعتراضش به حق باشد،
تا که زیاده به خودت غرّه نشوی.
****
و نیز آرزومندم مفیدِ فایده باشی
نه خیلی غیرضروری،
تا در لحظات سخت
وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است
همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سرِ پا نگهدارد.
****
همچنین، برایت آرزومندم صبور باشی
نه با کسانی که اشتباهات کوچک میکنند
چون این کارِ سادهای است،
بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر میکنند
و با کاربردِ درست صبوریات برای دیگران نمونه شوی.
****
و امیدوام اگر جوان هستی
خیلی به تعجیل، رسیده نشوی
و اگر رسیدهای، به جواننمائی اصرار نورزی
و اگر پیری، تسلیم ناامیدی نشوی
چرا که هر سنّی خوشی و ناخوشی خودش را دارد
و لازم است بگذاریم در ما جریان یابند.
****
امیدوارم سگی را نوازش کنی
به پرندهای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی
وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می دهد.
چرا که به این طریق
احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.
****
امیدوارم که دانهای هم بر خاک بفشانی
هرچند خُرد بوده باشد
و با روئیدنش همراه شوی
تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد.
****
بعلاوه، آرزومندم پول داشته باشی
زیرا در عمل به آن نیازمندی
و برای اینکه سالی یک بار
پولت را جلو رویت بگذاری و بگوئی: «این مالِ من است»
فقط برای اینکه روشن کنی کدامتان اربابِ دیگری است!
****
و در پایان، اگر مرد باشی، آرزومندم زن خوبی داشته باشی
و اگر زنی، شوهر خوبی داشته باشی
که اگر فردا خسته باشید، یا پسفردا شادمان
باز هم از عشق حرف برانید تا از نو بیاغازید
زنگار از دلمان برداریم , قبار روبی کنیم سینه مان را , سراپا گوش باشیم
فرشته ها می خوانند : شهر الرمضان الذی انزلت فیه القرآن
این بهترین تصنیف عالم است , بشارتست , بشارت یک آسمان رحمت
رمضان ماه نزول قران , فصل بارش نور است , بگذار روحت تر شود از لطف خدا
هوشیار باش پروردگارت سفره ای گسترده است به قدر کرمش مبادا بی نصیب بمانی از این سفره
حواست راجمع کن اینجا عطر هر نفست را می خرند نکند ارزان بفروشی
حالا که خداوند چشمهایش را به روی همه چیز بسته است تا می توانی عشق بازی کن
ثابت کن که صداقت در انـی احـبــک تو موج می زند
رمضان آستانه ی بندگیست , آنچنان که شایسته است درس عبودیت را پس بده
دعا کن قبل از اینکه بساط عاشقی را برچینند به مقربین بپیوندی
دعای دلهای سوخته برای تعالی هر فرد بسیار موثر و راهگشاست!پس از دعا برای همدیگر غافل نشویم.
در گوشی بگم که همین تلاشها و توبه ها اگرچه بارها شکسته میشه ولی یعنی یه زندگی هدفمند ،یعنی بندگی،یعنی برای خدا زیستن،گاهی یک تاسف و ناراحتی از گناه انجام یافته صدها بار بیشتر از بارها نماز شب و... ارزش دارد!
وای اگر این فرصت از کف برود وای
و اما مثل همیشه، همانند سالهای بسیار گذشته، عده ای فرصت پیدا می یابند، و با «دل» و «چشم» و «زبان» و «دستی» پاک، و حاضر و آماده، در مهمانی خدا شرکت می کنند، و «شکر گویان» بر سر سفره گسترده «نعمت» خدا می نشینند، و عده ای، گرفتار تارهای «غفلت» و «ثروت» و «قدرت» می مانند، و فقط تماشا کردن و «حسرت» سهمشان می شود
با «کینه» و «بغض» و «خشم» و «غرور» و «دروغ» و «حسد» و «طمع»، نمی شود در میهمانی خدا شرکت کرد و در کنار سفره خدا نشست
شرم کنیم از «خود» و «خدا!»
با «پای» کج، و سوار بر «ریا» و «ربا»، نمی توان بسوی سفره خدا، در ماه خدا، گام برداشت!
با «دل» مملو از «شهوت» و «عشق» دنیا نمی شود، به سفره خدا «نزدیک» شد و بر سر سفره خدا نشست
«دست» ناپاک را نمی توان بسوی سفره خدا دراز کرد
با «چشم» ناپاک ، نمی توان به سفره خدا نگاه کرد
با «اندیشه» ناپاک و «فکر» پلید، نمی شود و نمی توان که به سفره خدا نزدیک شد
با «بستن دهان» می شود «چشم» بندگان خدا را بست و بندگان خدا را «فریب» داد،اما
خدا را نمی شود
پس
با کدامین «دل» و «چشم» و «دست» و «پا» و «زبان» و با چه کفش و لباسی، و با چه رویی، و با چه نیتی، و با چه «حلال» و «توشه ایی»، به مهمانی خدا می رویم؟!
مسافر رمضان! یک دل پاک و صاف و بی ریا بردار و به مهمانی خدا بیا و بنگر به آسمان، که همه «درها» و «راهها» باز است، پس! دستت را دراز کن و سهمت را بردار
سهم تو! میوه همان درختی است که کاشته ای
ما امروزه خانه های بزرگتر اما خانواده های کوچکتر داريم؛ راحتی بيشتر اما زمان کمتر
مدارک تحصيلی بالاتر اما درک عمومی پايين تر ؛ آگاهی بيشتر اما قدرت تشخيص کمتر داريم
متخصصان بيشتر اما مشکلات نيز بيشتر؛ داروهای بيشتر اما سلامتی کمتر
بدون ملاحظه ايام را می گذرانيم، خيلی کم می خنديم، خيلی تند رانندگی می کنيم، خيلی زود عصبانی می شويم، تا ديروقت بيدار می مانيم، خيلی خسته از خواب برمی خيزيم، خيلی کم مطالعه می کنيم، اغلب اوقات تلويزيون نگاه می کنيم و خيلی بندرت دعا می کنيم
چندين برابر مايملک داريم اما ارزشهايمان کمتر شده است. خيلی زياد صحبت مي کنيم، به اندازه کافی دوست نمي داريم و خيلی زياد دروغ می گوييم
زندگی ساختن را ياد گرفته ايم اما نه زندگی کردن را ؛ تنها به زندگی سالهای عمر را افزوده ايم و نه زندگی را به سالهای عمرمان
ما ساختمانهای بلندتر داريم اما طبع کوتاه تر، بزرگراه های پهن تر اما ديدگاه های باريکتر
بيشتر خرج می کنيم اما کمتر داريم، بيشتر می خريم اما کمتر لذت می بريم
ما تا ماه رفته و برگشته ايم اما قادر نيستيم برای ملاقات همسايه جديدمان از يک سوی خيابان به آن سو برويم
فضا بيرون را فتح کرده ايم اما نه فضا درون را، ما اتم را شکافته ايم اما نه تعصب خود را
بيشتر مي نويسيم اما کمتر ياد مي گيريم، بيشتر برنامه مي ريزيم اما کمتر به انجام مي رسانيم
عجله کردن را آموخته ايم و نه صبر کردن، درآمدهای بالاتری داريم اما اصول اخلاقی پايين تر
کامپيوترهای بيشتری مي سازيم تا اطلاعات بيشتری نگهداری کنيم، تا رونوشت های بيشتری توليد کنيم، اما ارتباطات کمتری داريم. ما کميت بيشتر اما کيفيت کمتری داريم
اکنون زمان غذاهای آماده اما دير هضم است، مردان بلند قامت اما شخصيت های پست، سودهای کلان اما روابط سطحی
فرصت بيشتر اما تفريح کمتر، تنوع غذای بيشتر اما تغذيه ناسالم تر؛ درآمد بيشتر اما طلاق بيشتر؛ منازل رويايی اما خانواده های از هم پاشيده
بدين دليل است که پيشنهاد مي کنم از امروز شما هيچ چيز را برای موقعيتهای خاص نگذاريد، زيرا هر روز زندگی يک موقعيت خاص است
در جستجو دانش باشيد، بيشتر بخوانيد، در ايوان بنشينيد و منظره را تحسين کنيد بدون آنکه توجهی به نيازهايتان داشته باشيد
زمان بيشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانيد، غذای مورد علاقه تان را بخوريد و جاهايی را که دوست داريد ببينيد
زندگی فقط حفظ بقاء نيست، بلکه زنجيره ای ازلحظه های لذتبخش است
از جام کريستال خود استفاده کنيد، بهترين عطرتان را برای روز مبادا نگه نداريد و هر لحظه که دوست داريد از آن استفاده کنيد
عباراتی مانند ”يکی از اين روزها“ و ”روزی“ را از فرهنگ لغت خود خارج کنيد. بياييد نامه ای را که قصد داشتيم ”يکی از اين روزها“ بنويسيم همين امروز بنويسيم
بياييد به خانواده و دوستانمان بگوييم که چقدر آنها را دوست داريم. هيچ چيزی را که مي تواند به خنده و شادی شما بيفزايد به تاُخير نيندازيد
هر روز، هر ساعت و هر دقيقه خاص است و شما نميدانيد که شايد آن مي تواند آخرين لحظه باشد
کاش می دانستیم زندگی کوتاه استکاش از ثانیه های زندگی لذت می بردیم
اگر چیزی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نکنی
به آرامی آغاز به مردن میکنی
زمانیکه خودباوری را در خودت بکشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند
به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر برده عادات خود شوی،
اگرهمیشه از یک راه تکراری بروی...
اگر روزمرگی را تغییر ندهی
اگر رنگهای متفاوت به تن نکنی،
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی
تو به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سرکش،
و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وا میدارند
و ضربان قلبت را تندترمی کنند،
دوری کنی...
تو به آرامی آغاز به مردن میکنی
اگر هنگامیکه با شغلت، یا عشقت شاد نیستی، آنرا عوض نکنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی
اگر ورای رویاها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل یکبار در تمام زندگیت
ورای مصلحت اندیشی بروی.
امروز زندگی را آغاز کن!
امروز کاری بکن!
امروز مخاطره کن!
نگذار که به آرامی بمیری...
شادی را فراموش نکن
کاش می شد غصه ها رو تاکنم .
پشت پرچین نگاهت جا کنم .
لحظه های مرده ی هرروزه را
بانگاه دلکشت احیا کنم .
کاش می شدباترنم های تو
کوچه بن بست
را غوغا کنم .
کاش می شد با عبور سایه ها
غربت بیراهه را پیدا کنم .
کاش می شد درکویر خاطرات
ردپای
عشق راپیدا کنم .
کاش می شدبا حضور سبز تو
این دل رنجور را شیدا کنم .
سلام دوستان عزیزم
ممنونم که منو همیشه بانظرهای قشنگتون
شرمنده میکنید.
سعی میکنم از انها به بهترین نحو استفاده کنم
روزهای خوبی براتون ارزو می کنم
سربلند وپیروز باشید.
تا کي ؟ تاکي مي خواي بگي نمي شه ، نمي تونم ، خسته شدم .
تا کي ؟ تاکي مي خواي بگي حوصله هيچ چيز و هيچ کس رو ندارم ، ازين زندگي بيزارم .
تا کي ؟ تاکي مي خواي بگي زندگيم تکراري شده ديگه نمي خوام زنده باشم .
تا کي ؟ تاکي مي خواي به ديگران هي غر بزني و گله کني .
آخه اونا چه گناهي دارن ؟
تو نمي توني بگي تا کي ادامه داره ، چون خودت خواستي که اين طوري باشي . پس ادامه داره تا بي نهايت .
خودت خواستي زندگيت کسالت آور و خسته کننده باشه.
خودت خواستي همه از تو دور باشن و هيچ دوستي نداشته باشي.
خودت خواستي صبح تاشب گوشه خونه کز کني و هيچ کس رو تو اتاقت راه ندي و فقط به آسمون نگاه کني و منتظر معجزه باشي.
اصلا تا حالا فکر کردي از خودت چي مي خواي ؟ اصلا تو کي هستي ؟
براي چي آفريده شدي ؟ اگه تو نبودي ، چي مي شد ، چي از دنيا کم مي شد ؟
صبح تا شب همه اين سوال ها رو تو ذهنت مرور مي کني و لابد هي به خودت لعنت مي فرستي که اصلا چرا متولد شدي ؟ يه خودکار برمي داري ، روز تولدت رو تو تقويم زندگيت خط مي زني و تازه فکر مي کني که کلي هم شاهکار کردي .
نه جونم ! اين رسمش نيست . اين جوري نمي شه . کارو از ايني که هست بدتر نکن ، حالا که زنده اي پس زندگي کن !
اگه مرتب بدشانسي مي آري ، اگه اطرافيان متلک بارت مي کنن و تحويلت نمي گيرن .
اگه کاملا گذشته و حال و آينده اذيتت مي کنه ، فقط به خاطر اينه که تا حالا خودتو نديدي ، اصلا نمي دوني تو سرت چي مي گذره ؟
اگه يه دور زندگيت رو مرور کني ، اگه به خطاهات فکر کني و سعي کني ديگه تکرارشون نکني .
اگه عاقل باشي و از عقلت کمک بگيري ، آرامش ابدي براي توست . براي تويي که وقتي به خودت رجوع مي کني مي بيني يه عالمه استعداد ناشکفته در تو وجود داره که به يک شرط بروز مي کنه " اگه تو بخواي ! "
آره ! درسته . اگه تو بخواي حتي رنگ آسمون هم تغيير مي کنه و مي شه اون رنگي که تو دوست داري . اگه تو بخواي مي توني ثروتمندترين ، عالم ترين ، خوشبخت ترين ، نازنين ترين و خلاصه بگم تک موجود زنده و زيبايي باشي که همه با انگشت نشونش بدن و بهش بگن : " آفرين " .
و دست آخر اينکه اگه تو بخواي ؛ همه دنيا مي تونه مال تو باشه ، فقط اگه خودت بخواي
زماني براي ...
بياييد ؛ زماني را براي فکر کردن صرف کنيم ، چرا که منشاء قدرت است
بياييد ؛ زماني را به بازي کردن اختصاص دهيم ، زيرا راز هميشه جوان ماندن است
بياييد ؛ زماني را به خواندن بگذرانيم ، چون اين کار از عقل منشاء مي گيرد
بياييد ؛ زماني را به دعا کردن و نماز خواندن بياراييم ، چرا که بزرگترين قدرت روي زمين است
بياييد ؛ با هم دوستانه رفتار کنيم ، چون اين راهي است به سوي خوشبختي
بياييد ؛ با هم بخنديم ، زيرا که خنديدن موسيقي روح است
بياييد ؛ همديگر را ببخشيم ، چرا که اين دنياي دو روزه ارزش غرور و خودپسندي را ندارد
بياييد ؛ با هم کار و تلاش کنيم ، اين کار پاداش موفقيت ماست
و از همه مهمتر اينکه ، بياييد همديگر را دوست بداريم و دوست داشته شويم ، که اين کار موهبتي است الهي...
خود را دوست بداريد
اوليور وندل هولمز روزي در جلسه اي شرکت کرد که در آن جمع از همه کوتاهتر بود.دوستي با
کنايه گفت:"دکتر هولمز به نظرم شما در ميان ما افراد بلند قد احساس کوچک بودن مي کنيد."
هولمز پاسخ داد : "همينطور است .من احساس مي کنم که يک دايم هستم در برابر پني ها!"
دايم:سکه اي کوچکتر از پني که ده برابر آن ارزش دارد
.
شاید این بزرگترین احترام خداوند به انسان باشد که هیچکس را یکسان و شبیه دیگری خلق نکرده است. تمامی انسانها منحصر به فرد هستند.
پس هر یک از ما در زندگی مسئولیت های منحصر به فردی هم خواهیم داشت. در حقیقت هر انسان قطعه پازلی منحصر به فرد است.
قطعه ای که تنها برای رسیدن به جایگاه قطعی خود میتواند تلاش کند و اگر این قطعات با هم مقایسه کنیم در حقیقت نوعی مسموم شدن است.
پس یادمان باشد که هر یک از ما در این دنیای خاکی یکتا هستیم و بی نظیر و توانایی ها و استعدادهای خاص خویش را دارا هستیم که در نوع خود بدون رقیب و ارزشمند .
زندگی سرشار از عدم قطعیت هاست، پر از شگفتی ها - همین امر آن را زیبا میسازد. ما هرگز به لحظه ای نمیتوانیم رسید که بگوییم "من مطمئن هستم" چرا که با این جمله تمامی حوادث را نادیده گرفته ایم. درست مانند اینکه خودکشی کرده باشیم
.فردی که در زندان به سر میبرد تمام لحظه هایش برایش یکنواخت و یکسان است برای همین زندان سخت و ملالت بار است و سخت، اما زندگی سرشار از هیجان و ندانسته هاست، ما انسانها همیشه در پی آزادی هستیم اما این آزادی به معنای اطمینان و امنیت در زندگی نیست.
هیچ چیز زندگی قطعی نیست، طبیعت زندگی به غیر مطئمن بودن است و انسان هوشمند به خوبی میداند و شهامت پذیرش آن را دارد. آمادگی برای ماندن در حالت عدم قطعیت، اعتماد است. و این شگفتی بخشی از آزادی است .
دیشب در خلوت تنهايي ام آهسته بي تو گريستم...
کاش صداي هق هق گريه ام را باد به تو مي رساند
تا بداني که بي تو چه ميکشم. کاش قاصدک به تو مي گفت
که در غياب تو رودي از اشک به راه انداخته ام...
و کاش پرنده ي سوخته بال عاشق از جانب من به تو اين
پيغام را مي رساند که: اميد و آرزوهايم بي تو
آهسته آهسته در حال فرو ريختن است...
کوچه
هر کاری کردم که تو رو گم کنم ازخاطــره هام
به دربسته خوردم و باز از تو گم شد لحظه هام
خاطـره هـای بـودنت چه جـور فرامـوشش کـنم ؟
دلی که تو آتیش زدی چه جوری خاموشش کنم ؟
جای نگاتو پر نکرد ، هیچکسی با هر چی که بود
انگارکه تو خون منی تو پوست و گوشت و تارو پود
دروغ نمی گم بعد تو خیلی ها رفتند و اومدن
اما توی نگاه من ،هیچکدومش تو نشدن
فکر نکنی ازت می خوام بیای و با من بمونی
اینا رو گفتم که فقط صداقتم رو بدونی
من نمی خوام که مثل تو هرزی باشم توی دمن
من عاشق عشق می مونم
من عاشق عشق می مونم
من عاشق عشق می مونم
تو دیگه مردی واسه من
زندگی یک بازی نیست، عمر عزیز ماست.
می دانیم که با آن چه کار میخواهیم انجام دهیم؟
آیا تا به حال به معنای واقعی آن فکر کردیم؟
آیا از هر لحظه عمر خود حتی موقع سختی ها ، لذت بردیم؟
عملکرد ما در مقابل فرصت های بد ست آمده چه بوده؟
باید بدانیم که توانایی ما همیشه کامل نیست، گاهی ترس و تردید
راه را سد میکند و عادات بد را در ما ایجاد می نماید. اگر اکنون بدانیم
که تا یک ماه دیگر بیشتر زنده نیستیم، آنگاه وقت را چه خوهیم کرد؟
حرفی برای گفتن داریم؟ دلمان برای کسی تنگ میشود؟
بیایید قدر همه ی این لحظات را بدانیم
شاید فرصت کوتاه تر از تصور ما باشد .
وقتی مستانه و بی قرار، بی هیچ حسابی و چشمداشتی ،
خود را به دل دریای زندگی می ریزند
دریای زندگی نیز آغوش خود را به رویت میگشاید
و گوهر یگانی به دامانتان می گذارد.
اینگونه است تحقق حقیقت ناب زندگی
آنگاه که غرور کسی را له می کنی،
آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی،
آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی،
آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ،
آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی، آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ،
می خواهم بدانم،دستانت را بسوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟
. بسوی کدام قبله نماز می گزاری که دیگران نگزارده اند؟
عجيب است كه ميپرسي
چرا قلب من مالامال از عشق توست
آيا عشق ميتواند دليلي داشته باشد ؟
اگر چنين است
آيا ميتوان آن را عشق ناميد ؟
آه ، اي دوست ديوانه من ! عشق همواره بي دليل است !
اين از اسرار عشق است
اين از بي پيرايگي عشق است
عشق از طرف خداست
و به ملكوت او تعلق دارد
زيرا بي دليل است
اما درباره خودم :
من سرشارم از عشق
مانند چراغي كه پر از روشنايي است
براي ديدن اين روشنايي چشمي لازم است
تو آن چشم ها را داري ، از همين رو ، روشنايي را ديدي .
افتخار از آن توست ، نه من
Did you know that the three most
difficult things to say are:
I love you, Sorry and help me
آيا ميدانستيد که سه جمله ای که بيان آنها از همه جملات سخت تر است
ميباشد
Did you know that those who dress
in red are more confident in
themselves?
آيا ميدانستيد که کسانی که قرمز ميپوشند از اعتماد بيشتری نسبت به خود بر خوردارند
Did you know that those who dress
ا
in yellow are those that enjoy their beauty?آيا ميدانستيدکه کسانی که زرد ميپوشند از زيبايی خود
لذت ميبرند
Did you know that those who dress in black, are
those who want to be
unnoticed and need your help and
understanding
و آیا ميدانستيد که کسانی که لباس مشکی به تن ميکنند نمیخواهند مورد
توجه قرار گيرند ولی به کمک و درک شما نياز دارند
Did you know that when you help
someone, the help is returned in two folds?
آيا ميدانستيد که زمانی که به کسی کمک ميکنيد اثر آن دوبار به سوی شما بر ميگردد
Did you know that it's easier to say what you feel
in writing than saying it to someone in the face?
But did you know that it has more value when
you say it to their face?
و آيا ميدانستيد که نوشتن احساسات بسيار آسانتر از رودرو بيان کردن آنهاست اما ارزش رودرو گفتن بسی بيشتر است
Did you know that if you ask for something in
faith, your wishes are granted?
آيا ميدانستيد که اگر چيزی رابا ايمان از خداوند بخواهيد به شما عطا خواهد شد
Did you know that you can make your dreams
come true, like falling in love, becoming rich,
staying healthy, if you ask for it by faith, and if
you really knew, you'd be surprised by what you
could do.
آيا ميدانستيد که شما ميتوانيد به روياهايتان جامه عمل بپوشانيد روياهايی
مانند عشق ثروت سلامت اگر آنها رابا اعتقاد بخواهيد و اگر واقعا اين
موضوع را ميدانستيد از آنچه قادر به انجامش بوديد متعجب ميشديد
But don't believe everything I tell you, until you
try it for yourself, if you know someone that is in
need of something that I mentioned, and you
know that you can help, you'll see that it will be
returned in two-fold.
اما به آنچه من به شما ميگويم ايمان نياوريد تا زمانيکه خودتان آنها را
امتحان کنيد اگر شما بدانيد که کسی نياز به چيزی دارد که من گفتم و
بدانيد که ميتوانيد به او کمک کنيد متوجه خواهيد شد که آن چيز دوبار به
سوی شما باز خواهد گشت
Today, the ball of FRIENDSHIP is in your court,
send this to those who truly are your friends
(including me if I am one). Also, do not feel bad if
no one sends this back to you in the end, you'll
find out that you'll get to keep the ball for other
people want more ..
امروز توپ دوستی درزمين شماست آن را برای کسانی که به واقع دوستان
شما هستند بفرستيد (مانند من اگر يکی از آنها ميباشم) همچنين ناراحت
نشويد اگر کسی آن رابرای شما بازپس نفرستاد شما خواهيد فهميد که بايد
اين توپ را برای کسانی که به آن نياز بيشتری دارند نگهداری کنيد
|
| ||
حال من بد نيست غم كم ميخورم
كم كه نه هرروز كم كم ميخورم
اب ميخواهم سرابم ميدهند
عشق مي ورزم عذابم ميدهند
خود نميدانم كجا رفتم به خواب
ازچه بيدارم نكردي افتاب ؟
خنجري برقلب بيمارم زدند
بي گناهي بودم و دارم زدند
دشنه اي نامرد برپشتم نشست
ازغم نامردمي پشتم شكست
سنگ را بستند و سگ ازاد شد
يك شبه بيداد امد داد شد
عشق اخر تيشه زد برريشه ام
تيشه زد بر ريشه انديشه ام
عشق اگر اين است مرتد مي شوم
خوب اگر اين است من بد مي شوم
بس كن اي دل نابساماني بس است
كافرم ! ديگر مسلماني بس است
در ميان خلق سردرگم شدم
عاقبت الوده مردم شدم
بعد از اين با بي كسي خو مي كنم
هرچه در دل داشتم رو مي كنم
نيستم از مردم خنجر بدست
بت پرستم بت پرستم بت پرست
بت پرستم بت پرستي كار ماست
چشم مستي تحفه بازار ماست
درد مي بارد چو لب تر مي كنم
طالعم شوم است باور مي كنم
من كه با دريا تلاطم كرده ام
راه دريا را چرا گم كرده ام ؟
قفل غم بر درب سلولم مزن
من خودم خوشباورم گولم مزن
من نمي گويم كه خاموشم مكن
من نمي گويم فراموشم مكن
من نمي گويم كه با من يار باش
من نمي گويم مرا غمخوار باش
من نمي گويم دگر گفتن بس است
گفتن اما هيچ نشنفتن بس است
روزگارت باد شيرين شاد باش
دست كم يك شب تو هم فرهاد باش
اه درشهرشما ياري نبود
قصه هايم راخريداري نبود
واي رسم شهرتان بيداد بود
شهرتان ازخون ما اباد بود
ازدروديوارتان خون مي چكد
خون من فرهاد مجنون ميچكد
خسته ام ازقصه هاي شومتان
خسته ازهمدردي مسموتان
اينهمه خنجر دل كس خون نشد
اين همه ليلي كسي مجنون نشد
اسمان خالي شد ازفريادتان
بيستون درحسرت فرهادتان
كوه كندن گرنباشد پيشه ام
بويي از فرهاد دارد تيشه ام
عشق از من دور و پايم لنگ بود
قيمتش بسيار و دستم تنگ بود
گرنرفتم هردوپايم خسته بود
تيشه گرافتاد دستم بسته بود
هيچ كس دست مرا وا كرد؟ نه
فكردست تنگ ما را كرد؟ نه
هيچ كس ازحال ما پرسيد؟ نه
هيچ كس اندوه ما را ديد ؟ نه
هيچ كس اشكي براي ما نريخت
هر كه با ما بود از ما مي گريخت
چند روزي هست حالم ديدنيست
حال من از اين و ان پرسيدنيست
گاه بر روي زمين زل مي زنم
گاه بر حافظ تفاْل ميزنم
حافظ ديوانه فالم را گرفت
يك غزل امد كه حالم راگرفت
"
ما ز ياران چشم ياري داشتيم""
خود غلط بود انچه مي پنداشتيمخدایا تو گفتی همه را دوست بدار چون بنده منند.خدایا ایا هر دوست داشتنی دل شکستنی به دنبال دارد؟ایا هر دوست داشتنی چنین مهر بدگمانی میخورد؟خدایا تو گفتی در قلبت کینه جای مده تو گفتی هر کدورتی بر قلبت لکه ای از ظلمت میزند و تو را از من دور میکند.خدایا میدانم بارها انرا تجربه کردم و حس کردم که سیاهی بر قلبم نشسته.همانگاه به سویت امدم و همه را به تو بخشیدم تا دلم را به نور خود منور کنی.اما خدایا امروز از خود پرسیدم:اگر مهر ورزی هم پاسخی جز خشم نداشت اگر محبت دل هم زیر سوال رفت چه باید کرد؟
|
اما نخواي کسي بفهمه ... خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ... خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته که غرورت رو به خاطر
خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر
حال فاصله ها جشن میگیرند هلهله ی جدایی را
............
بدترين درداين نيست که به اوني که دوسش
داري نرسي بدترين درداين نيست که عشقت بهت ناروبزنه
بدترين درداينم نيست که
عاشق يکي باشي
واونم ندونه بدترين درداينه
که يکي بميره اونوقت بدوني دوست داشته ولي قسم مي خورم دوست دارم ،
بهت نمي گم كه هر چي بخواي بهت مي دم ،
چون همه چيزم تويي ،
نمي خوام خوابتو ببينم ،
چون تو خيلي خوش تر از خوابي ،
اگه يه روزي چشمات پر از اشك شده
دنبال يه شونه گشتي كه گريه كني ، صدام كن
اگه دنبال مجسمه سكوت مي گشي تا سرش داد بزني ،
صدام كن قول ميدم ساكت بمونم
اگه دنبال خرابه مي گشتي تا نفرتتو توش خالكي كني ،
صدام كن ، قلبم تنها
خرابه ي وجود توست
نمی بخشمت .... بخاطر تمام خنده هایی که از صورتم گرفتی .... بخاطر تمام
غمهایی که بر صورتم نشاندی .... نمی بخشمت ....
بخاطر دلی که برایم شکستی
.... .. بخاطر احساسی که برایم پرپر کردی .....
نمی بخشمت .... بخاطر زخمی که
بر وجودم نشاندی ..... بخاطر نمکی که بر زخمم گذاردی ....
و می بخشمت بخاطر
عشقی که بر قلبم حک کردی
 اگه يه روز تو کنارم نباشي..... اين زندگي تلخي رو که دارم رها مي کنم....
میزارم ميرم.... تا ديگه مجبور نشم هر روز صبح...
قيافه تنهاي خودم رو توي
آيينه اتاق تحمل کنم ............ عشق: عقد دائمي ما با غربت است.
عشق :شماره تلفني است كه سالها به دنبال آن مي گرديم.
عشق: آمپول ب كمپلكس
معرفت است.
عشق: اتوباني است كه تا ته ابديت مي رود
............
خدا تنها معشوقي است كه عاشقاني داد كه هيچ يك از بودن ديگري ناراضي نيست
و هيچگاه يكي از آنها معشوقش را تنها براي خود نمي خواهد ............
وقتي به دنيا آمدم درون گوشم اذان گفتند وقتي مي ميرم برايم نماز مي خوانند
زندگي چقدر کوتاه است فاصلهي اذان تا نماز |
|
دخترک با چشمايی خندان و لباس پوسيده روبروی پدری زحمتکش ولی ناتوان و عليل ايستاده بود و طنين اين جمله رو در گوش او مينواخت روزت مبارک جعبه مربعی رو که با تکه های کاغذ کادوهای مختلف تو خيابون کادو شده بود رو ميز شکسته جلو پدرش گذاشت پدر از ديدن اين هديه بسيار خوشحال شد و با خنده گفت مم..مم..ممنون عزيزم پدر با ذوق بسيار کاغذ ها را کنار زد و در جعبه را باز کرد اما ناگهان مات و مبهوت ماند چون درون جعبه چيزی نبود بلند شد و سر دخترک فرياد کشيد هنوز ياد نگرفتی وقتی به کسی هديه ای ميدی يه چيزی بايد تو جعبه بذاری؟؟؟ دخترک در حالی که اشک تو چشاش جمع شده بود با بغضی سنگين آهسته جواب داد ا..ا..اما اون جعبه که خالی نبود. جعبه پر بود از بوسه های من..... |
|
ميميرم برات نمي دونستي ميميرم بي تو و بدون چشات
رفتي از بَرم تو نمي دونستي كه دلم بسته به ساز صدات
آرزومه كه نمي دونستي كه من ميميرم برات ميميرم برات عاشقم هنوز نمي خواستي كه بموني و بسازي به ساز دلم
گفتي من ميميرم تو مي خواستي بري تا فردا باور خوشكلم
برو راهي نيست تا فردا باور خوشكلم آره خوشكلم
سفرت بخير اگه مي ري از اينجا تك و تنها تا يه شهر دور
برو كه رفتن بدون ما مي رسه به يه دنيا نور سفرت بخير برو گر شكستي ز من ميتوني دوباره بساز
از دلي شكسته نا اُميد و خسته تو باز برو تو بازم برو
نمي خوام بيام نمي خوام ميون تاريكي من تو حَروم بشي
نمي خوام اَزم نمي خوام مثل يه شمع بسوزي برام تو تموم بشي
برو كه تا بزرگي ميخوام كه فقط آرزوم بشي آرزوم بشي تنها يک روز آرام در کنار تو
|
|
 يا رب اين دنيا برايم جز سيه شامــــی نـبود لحظه ای نگذشت بر مــا كه اندرآن دامی نبود درغم عشق حَبيبی جان مــا يك عمرسوخت غصـۀ دلتنـگيم را هيــــــــــچ فرجـامــی نبـــود گفـت دل ، آرام گيـرم عـاقـبت در پيش يــــار لـيك گشتم در جهـــــــــان يار دل آرامــی نبود بـعـد عمـــری انتظار و چشم بر در دوختـن قاصـــدی آمد كه مـــا را هيـچ پيغامــــی نبـود هركه آمد ساغری از دست ساقی نوش كرد اندر ايـــن ميخانۀ دنيــــــــا مَــرا جــامـــی نبود چون غلامی عمر خود درخدمت ياران زديم گـــرچه جُـــــز نامـردميهـا هيچ انعامــی نبـود عمرمـا چون شام تاريكی به سختيها گذشت كان سيه شب را الــــــــی روز ابد بامــی نبود گر چه از هر سو شعاع نور تـو تابيده بود ليك اين تاريك دل را هيـــــــــــــچ الهامی نبود كاش مي شد ناگهان سوی تو بال و پَركشيد چون كه مرغ عشق ما راهيچ كس حامی نبود
می خوام ساده بگم
تو آسمونت رنگی ندارم مگه نه؟ دیگه از من خسته شدی
منو از یاد بردی مگه نه؟
میگی بهت خنجر زدم بگو زیر قولت زدی مگه نه؟ از انتظاریه چیز بگم رفیق جدید مبارکه مگه نه؟ جمله دوست دارم می خوامت خالی بندیات حرف نداره ، مگه نه؟ می خوام ساده بگم تو دلت جایی ندارم بگو نه ، غروب قشنگه مگه نه؟
شنیدم مایوس شدی می خوای بری بگو نه
بزار برات قصه بگم یک بود یکی نبود بجزمن و تو هیچکی نبود ، نگو نه
یه عاشقی بود که شبهاش با تو صبح می شد یهویی دلشو شکستی ، نگو نه
وایسا بینم تو دلت یه جا اسیره شنیدم دلت بد جوری گیره ، نگو نه
منم حالا ولت می کنم اگه راست می گی حالا بگو نه
پشت دریاها شهری است
قایقی باید ساخت
نهراسيم از مرگ مرگ پايان كبوتر نيست مرگ وارونه يك زنجره نيست مرگ در ذهن اقاقي جاريست مرگ با خوشه انگور مي آيد به دهان مرگ در حنجره سرخ گلو مي خواند مرگ مسئول قشنگي پر شاپرك است مرگ گاهي ريحان مي چيند مرگ گاهي ودكا مي نوشد گاه در سايه نشسته است بما مي نگرد و همه مي دانيم ريه هاي خوشبختي پر اكسيژن مرگ است |
نمي دانم چرا رفتي نمي دانم چرا. شايد خطا كردم. و تو بي انكه فكر
غربت چشمان من باشي. نمي دانم كجا تاكي براي چه
ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه باريد . و بعد از رفتنت يك
قلب دريايي ترك برداشت . و بعد از رفتنت رسم نوازش در غم خاكستري گم
شد. وگنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهرباني دانه بر مي داشت تمام
بالهايش غرق در اندوه غربت شد.
و بعد از رفتن تو اسمان چشم هايم خيس باران بود.و بعد از رفتنت انگار
كسي حس كرد من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت
كسي حس كرد من بي تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد.و بعد از رفتنت
درياچه بغضي كرد كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد
ومن با انكه مي دانم تو هرگز ياد من را با عبور خود نخواهي برد هنوز
اشفته چشمان زيباي توام
برگرد ! ببين كه سرنوشت انتظار من چه خواهد شد. وبعد از اين همه طوفان
و وهم و پرسش و ترديد كسي از پشت قاب پنجره ارام وزيبا گفت:
تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو در راه عشق و انتخاب ان خطا كردم.
ومن در حالتي مابين ا شك وحسرت وترديد كنار انتظاري كه بدون پاسخ وسردست
ومن در اوج پاييزي ترين ويراني يك دل ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك
ابر نمي دانم چرا؟شايد به رسم و عادت پروانگي مان باز براي شادي و
خوشبختي باغ قشنگ ارزوهايت دعا كردم.
نه دستهايم براي لمس کردنت تاب دارد
نه بازوهايم براي به آغوش کشيدنت دراز ميشود .
و نه عمري باقي ميماند تا تو را باز پيدايت کنم !
يک نصيحت : مواظب خودت باش !
يک خواهش : اصلاً عوض نشو !
يک آرزو : فراموشم نکن !
يک دروغ : تو رو دوست ندارم !
يک حقيقت : دلم برايت تنگ شده است !
ميدانم که امروز تو هم گوشهايت زنگ بيداري خواهد زد ، ميفهمي که تو را چقدر من دوست داشتم و چقدر براي ديدنت دلتنگي ميکردم ، دستهايت خواهد لرزيد ، چشم به در خواهي ماند ، چون تو هم امروز حس خواهي کرد که در دلم من چه ميگذشت ؟
ميداني چرا ؟ چون ديگر من آغوش خاک سرد و بي روح را به آغوش تو ترجيح داده بودم
نرو !! تنهايم نذار ، من رفتن و ترک کردن کسي که دوست دارم را ندارم
من حسرت کشيدن و دوري و اشک ريختن چشمهايم را نمي توانم فراموش کنم
مي گويي برميگردم و من نميگويم تو دروغ ميگويي ولي من به روزگاز اعتماد ندارم
در لحظه اي که فراموشم کردي بدان که من ديگر نميتوانم زندگي را ادامه دهم !
نگاه هايي هستند که انسان را تا عمر دارد ميگرياند و دلش را خاکستر ميکند !
راه هايي هستند که تا به مقصد برسد تاب و توانت را از دست ميدهي !
قلبهابي هستند که غمها و دردها شکسته و پيرشان کرده اند !
انسانهايي هستند که هرگز فراموش نمي شوند !
دوستها و عشقهايي هستند که دوست داشتند ولي به مانند تو فراموش کردند !
ولي عشق تا لحظه اناالله وانا اليه الراجعون در قلبش زنده مي ماند !
اگه اين به اين حرفها دلشو خوش نميکرد ديگه اين نوشته ها نيود
آرزو داشتم بالهاي تو بودم اگر من نبودم پرواز کردن برايت امکان نداشت
و آرزو داشتم بهار فصلهايت بودم چون اگر من نبودم گلهاي زيبا باز نميشدند
براي من ديدن تو به مانند آب خوردن بود و زندگي کردن با تو به مانند نفس کشيدن :
بدون آب خوردن و تشنه ماندن ميتوانم 3 روز زنده بمانم ولي بدون نفس کشيدن هرگز !
به تو چي بگويم ؟ نمي دانم !
اگه بگم خورشيد تابان ! آن هم غروب ميکند
اگه بگم زندگيم هستي آن هم کوتاه است !
اگه گلم بگم ؟ آن هم زود پژمرده ميشود !
به تو ميگم ( روحم ) که اين روح با تو زندگي ميکند .
تو به زيبايي گلها حسودي نکن چون تو از هر گلي زيباتري پس بذار گلهاي حسودي تو را بکنن
خودت را ناراحت نکن زيبايي تو از هرگل زيباتري پر فروغتر است ، تو به مانند عشق آزادي ، به مانند آزادي فراتر و دلنشين تر ،، پس تو از يک دنيا با ارزش تر و با معناتر هستي !
آزادی در بی آرزویی است.
تولد و مرگ اجتناب ناپذیرند ، فاصله این دو را زندگی کنیم.
انسان نمی تواند به همه نیکی کند ولی می تواند نیکی را به همه نشان دهد.
بدی را با عدالت پاسخ دهید و مهربانی را با مهربانی.
اگر تنها از امید انتظار معجزه داری در اشتباهی ، امید باید با حرکت توأم باشد.
دانستن کافی نیست باید به دانسته خود عمل کنید.
این که چقدر زمان داری مهم نیست ، چگونه می گذرانی مهم است.
نیک بخت کسی است که از حال دیگران پند گیرد و بدبخت کسی است که از حال او پند گیرند.
این دوست داشتن است که به انسان توان حرکت کردن می دهد.
یک لبخند به هم نوع می تواند دوستی را برقرار کند.
عشق در ذات انسان است نمی توان آنرا انکار کرد.انسان همواره عاشق است.
عشق به چیزهای پایدار ، انسان را جاویدان می کند.
هرگز نعمت دوست داشتن را از خود دریغ نکنید.
اگر می خواهید دوستتان داشته باشند اول باید دوست داشتن را یاد بگیرید.
وقتی که بجز عشق هیچ چیز برایمان باقی نمانده باشد ، برای نخستین بار آگاه می شویم که فقط عشق کافی است.
اگر می پندارید که بیش از اندازه محبت کرده اید ، دوباره فکر کنید. همیشه جایی برای عرض محبت بیشتر وجود دارد و کسی هم هست که این محبت را به او بدهید.
ما فقط با دوست داشتن می توانیم عشق را بیاموزیم.
آن زندگی که به امید فردا بگذرد ، همیشه یک روز عقب مانده است.
روش و دستورالعملی وجود ندارد ، شما دوست داشتن را با دوست داشتن یاد می گیرید.
دانش از راه جهل به دست می آید پس ما بایستی از آنچه نمی دانیم استقبال کنیم.
ذهن متعصب همچون مردمک چشم است ، هر چه نور بیشتری بر آن بتابد جمعتر می شود.
سعی کنید تمام روزهای عمرتان را زندگی کنید. روزها را بیهوده تلف نکنید.
برگرفته از : کتاب بیا دریا شویم
-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
yeki bodo yeki nabod , oni ke bod to bodi va oni ke nabod man
bodam ! . yeki dashto yeki nadasht , oni ke dasht to bodi va oni ke to
ro nadasht man bodam ! . yeki khasto yeki nakhast , oni ke khast to
bodi oni ke bi to bodan ro nakhast , man bodam ! . yeki avardo yeki
nayavard , oni ke avard to bodi oni ke joz to be hich kas iman
nayavard man bodam ! . yeki bordo yeki bakht , oni ke bord to bodi
oni ke del be to bakht man bodam ! . yeki gofto yeki nagoft , oni ke
goft to bodi oni ke doset daram ro be hich kas joz to nagoft man
bodam ! . yeki mando yeki namand , oni ke mand to bodi oni ke
bedoone to namand man boodam
agar dabire riyazi boodam sabet mikardam ke chegoone shoae
negahet az markaze ghalbam migozarad .agar dabire shimi boodam
name u ra dar ghalbam pakhsh mikardam ta mahlool ba mohabbat shavad .agar dabire dini boodam midanestam ke badaz khoda to ra
miparastam .agar dabire goghrafi boodam midanestam ke khosh abohavatarin mantaghe aghooshe garme to ast o agar
..........
وقتی عشق می آيد كسی نمی بيند ولی وقتی ميرود همه می
بينند .
اگر در زندگی چاره ای جز سوختن نداری بسوز اما مثل شمع؛ نه
مثل سيگار .
بد ترين شكل تنهايی آن است كه در كنار او باشی و بدانی كه هرگز
به او نخواهی رسيد .
از همه اندوهگين تر شخصی است كه از همه بيشتر بخندد .
وقتی دهكده ای می سوزد دودش را همه می بينند اما وقتی قلبی
می سوزد كسی شعله اش را نمی بيند .
اگر روزی قرار باشد عقل را بخرند و بفروشند همه ما به تصور اينكه
عقل زيادی داريم فروشنده خواهيم بود .
نداشتن قسمتی از چيزهايی كه آرزو داريم قسمت پر ارزشی از
خوشحالی است .
استاد هنرمند از سنگ آدم می سازد و مربی بی هنر از آدم سنگ .
هر فاصله ای می تواند به خوشبختی تبديل شود و هر خوشبختی
و سعادتی می تواند به فاصله تبديل شود .
هيچ چيز ويرانگرتر ازاين نيست كه متوجه شويم كسی كه به آن
اعتماد داشته ايم عمری فريبمان داده است.
تو زندگي لحظه هايي هست که احساس مي کني دلت واسه يکي تنگ شده
اونقدر که دلت مي خواد اونارو از روياهات بگيري و واقعا بغلشون کني
وقتي که در شادي بسته ميشه، يه در ديگه باز ميشه
ولي اغلب اوقات ما اينقدر به در بسته نگاه مي کنيم که اون دري رو نمي بينيم که واسمون باز شده
دنبال ظواهر نرو، اونا مي تونند گولت بزنند
دنبال ثروت نرو، چون براحتي از کفت ميره
دنبال کسي برو که خنده رو رو لبت ميشونه
چون فقط يه لبخند ميتونه کاري کنه که يک شب تاريک روشن به نظر برسه
اوني رو پيدا کن که باعث ميشه قلبت لبخند بزنه
خوابي رو ببين که آرزوشو داري
اونجايي برو که دلت مي خواد بري
اوني باش که دلت مي خواد باشي
چون تو فقط يه بار زندگي مي کني
و فقط يه فرصت واسه انجام تمام کارهايي که دلت مي خواد انجام بدي داري
بذار اونقدر شادي داشته باشي که زندگيتو شيرين کنه
اونقدر تجربه که قويت کنه
اونقدر غم که انسان نگهت داره
و اونقدر اميد که شادت کنه
شادترين مردم لزوما بهترين چيزا رو ندارن
اونا فقط از چيزايي که سر راهشون مياد بهترين استفاده رو مي کنن
روشنترين آينده ها هميشه بر پايه يه گذشته فراموش شده بنا ميشه
تو نميتوني تو زندگي پيشرفت کني مگه اينکه اجازه بدي خطاها و رنجهاي روحي گذشتت از ذهنت بره
وقتي به دنيا اومدي، گريه مي کردي
و هر کسي که اطرافت بود مي خنديد
يه جوري زندگي کن که آخرش
تو کسي باشي که ميخندي و هر کسي که اطرافته گريه كند.
كبوتر شدي آمدم بگيرمت پريدي و رفتي روي ماه نشستي. آنقدر گريه كردم كه همه شقايقها از غصه من پر پر شدند
باور كن اگر ميدانستي چقدر دوستت دارم از گرماي عشقم آب مي شدي و من اين را نمي خواستم.گذاشتم تو بروي و من بسوزم.چون شعله منم نه تو،عشق تويي و من عاشق. پس گذاشتم تا بروي .
خيلي بي انصافي خيلي. وقتي خواستي بروي حتي يك برگ گل ياس يا يك قطره باران يا حتي صداي سنجاقك برايم نگذاشتي
بدون هيچ رفتي .
بدون هيچ صدا مثل هميشه سربه زير و آرام رفتي براي هميشه.
اگر همه پروانه ها تو را ببخشند من نمي بخشمت مي داني چرا؟
چون آنوقت تو بر مي گردي و طلب بخشش مي كني
و من صميمانه ترين لبخندها را نثارت مي كنم با شكوه ترين محبتها را به پايت مي ريزم
مي دانم همه اينها خيال است خيالي كال كه وقت رسيدنش زماني مي خواهد به قطره قطره چكيدن من.
من واقعا ديوانه ام ..از همه كارهاي دنيا دیوانه شدن را بر گزيدم آن هم با حقوق يك نگاه ناب .چه مي دانستم ، گفتم ليلي مي شوم كسي مي شوم با غرور سر بلند راه مي روم.آه نمي دانستم كه از ليلي شدن تنها مجنونيش نصيبم مي شود.
خرد شدن غرورم ...شكستن بلور اشكهايم.
فكر مي كني می دانستم؟
حالا باورت شد: دارم بخار مي شوم و من اين زجر را دوست دارم.
وقتي كه اولين قطره باران بر قلبم باريد و زيباترين گل سرخ در ديدگانم روييد: قسم خوردم كه هر فصل پاييز رو به قبله چشمانت نماز بخوانم و با ياد تو پر بگيرم تا اوج .
قسم خوردم با ياد تو بميرم
با صداي باران دوباره چشمهايم باراني مي شود چه كنم كه تو بوي باران مي دهی بارانم .
اتفاقهاي ساده هميشه زود ميگذرند.
اتفاقهاي ساده هميشه زود ميگذرند.
عکسهاي فرسوده خاطره هاي جواني را به رخ مي کشند.
کسي انسوي سرزمين اشتي موسيقي باران را زمزمه ميکند...
اما من هنوز فرسنگها راه با بودنت فاصله دارم.
مي انديشم:شايد اگر سيبي سرخ از درخت همسايه بر گرد اين کهنه زمين فرو افتد با کدامين رود هستي ؛به دريا ميرسد؟
تا حس غريب دوست داشتن...
اتفاقهاي ساده هميشه زود ميگذرند.
عکسهاي فرسوده خاطره هاي جواني را به رخ مي کشند.
کسي انسوي سرزمين اشتي موسيقي باران را زمزمه ميکند...
اما من هنوز فرسنگها راه با بودنت فاصله دارم.
مي انديشم:شايد اگر سيبي سرخ از درخت همسايه بر گرد اين کهنه زمين فرو افتد با کدامين رود هستي ؛به دريا ميرسد؟
تا حس غريب دوست داشتن...
نامت را فرياد خواهم زد...
نازنينم!
دوست داشتن اسان نيست
نامت را فرياد خواهم زد...
نازنينم!
دوست داشتن اسان نيست
اما من هنوز فرسنگها راه با بودنت فاصله دارم.
تا حس غريب دوست داشتن...
اتفاقهاي ساده هميشه زود ميگذرند.
عکسهاي فرسوده خاطره هاي جواني را به رخ مي کشند.
کسي انسوي سرزمين اشتي موسيقي باران را زمزمه ميکند...
اما من هنوز فرسنگها راه با بودنت فاصله دارم.
مي انديشم:شايد اگر سيبي سرخ از درخت همسايه بر گرد اين کهنه زمين فرو افتد با کدامين رود هستي ؛به دريا ميرسد؟
تا حس غريب دوست داشتن...
نامت را فرياد خواهم زد...
نازنينم!
دوست داشتن اسان نيست.
نامت را فرياد خواهم زد...
نازنينم!
دوست داشتن اسان نيست.
وي سرزمين اشتي موسيقي باران را زمزمه ميکند...
اما من هنوز فرسنگها راتفاقهاي ساده هميشه زود ميگذرند.
عکسهاي فرسوده خاطره هاي جواني را به رخ مي کشند.
کسي انسوي سرزمين اشتي موسيقي باران را زمزمه ميکند...
اما من هنوز فرسنگها راه با بودنت فاصله دارم.
مي انديشم:شايد اگر سيبي سرخ از درخت همسايه بر گرد اين کهنه زمين فرو افتد با کدامين رود هستي ؛به دريا ميرسد؟
تا حس غريب دوست داشتن...
نامت را فرياد خواهم زد...
نازنينم!
دوست داشتن اسان نيست.
اه با بودنت فاصله دارم.
مي انديشم:شايد اگر سيبي سرخ از درخت همسايه بر گرد اين کهنه زمين فرو افتد با کدامين رود هستي ؛به دريا ميرسد؟
تا حس غريب دوست داشتن...
نامت را فرياد خواهم زد...
نازنينم!
دوست داشتن اسان نيست.
شکست چیست؟
گفتند: شکست يعني تو يک انسان در هم شکسته اي
.گفت: نه ! شکست يعني من هنوز موفق نشده ام
.گفتند: شکست يعني تو هيچ کاري نکرده اي
.گفت: نه! شکست يعني من هنوز چيزي ياد نگرفته ام
.گفتند : شکست يعني تو يک آدم احمق بودي
.گفت: نه! شکست يعني من به اندازه کافي جرات و جسارت داشته ام
.گفتند : شکست يعني تو ديگر به آن نمي رسي
.گفت : نه شکست يعني مي بايد از راهي ديگر به سوي هدفم حرکت کنم
.گفتند : شکست يعني تو حقير و نادان هستي
.گفت: شکست يعني من هنوز کامل نيستم
.گفتند: شکست يعني تو زندگيت را تلف کردي
.گفت: نه! شکست يعني من بهانه اي براي شروع کردن دارم
.گفتند: شکست يعني تو ديگر بايد تسليم شوي
.گفت : نه! شکست يعني من بايد بيشتر تلاش کنم
.
زندگي ات را بر مبناي ترس بنا نكن ،
بي هيچ واهمه اي زندگي كن .
تنها در اين صورت است كه به معناي واقعي كلمه ،
زندگي كرده اي .
ترس ، تو را بسته نگه مي دارد
و مانع باز شدن و شكوفايي ات مي شود .
ترس موجب مي شود كه پيش از اقدام به هر كاري ،
هزار و يك نگراني و دغدغه راه تو را سد كنند.
آيا اين درست است ؟ غلط است ؟
اخلاقي است ؟ غير اخلاقي است ؟
عرفي است ؟ خلاف عرف است ؟
فكر كردن به اين ها تو را سر در گم تر مي كند .
اين ها سياه چاله هاي كهكشان روح تواند .
رهيافت من كاملا متفاوت است .
انسان جايز الخطاست .
خطا كردن لازمه ي انسان بودن
و نيز انسان شدن است .
فقط يك چيز را در خاطر داشته باش :
سعي كن خطاهاي خود را تكرار نكني .
تكرار خطاها نشانه ي حماقت است .
انسان ، كاشف زندگي است .
در كشف زندگي ،
از خطا كردن گريزي نيست .
اگر بيش از حد از خطاها بترسي ،
از كشف زندگي در مي ماني
و بدين سان ،
از هيجان شركت در ماجراي پر از شگفتي زندگي ،
كنار گذاشته مي شوي .
خشكه مقدس ها اين گونه اند .
آنها هيچ گاه طعم زندگي را نمي چشند.
مي آيند و مي روند ، بي آنكه خطايي از آنها سر بزند،
بي آنكه ديكته اي بنويسند،
بي آنكه در كلاس زندگي حضور پيدا كنند،
بي آنكه زندگي كنند.
چه قدر حقير و ملال انگيزاند
خشكه مقدس هاي خشك مغز بي روح و بي دل و بي شهامت !
تمامي تلاش من آن است كه
در تو روح شور و سرمستي بدمم.
دلم مي خواهد ميل به زيستن ، زنده بودن ، باليدن و رقصيدن را در تو برانگيزم .
مي خواهم شجاعت بودن
و جانانه بودن را
در تو ببينم .
دوست دارم گام هايت به بلندي پيمودن قله ها باشد .
تو بايد همه ي امكانات زندگي ات را تحقق ببخشي .
تو هنوز از پنج درصد امكانات خويش نيز
استفاده نكرده اي .
نود و پنچ در صد توانايي هاي تو راكد مانده است .
ترس تو را مي بندد و زنداني خويش ات مي سازد .
نترس .
گشوده باش .
گشوده به روي بيكران .
نترس ،
زيرا خداوند است كه درباره ي تو قضاوت مي كند .
او طبيعت بشري تو را به خوبي مي شناسد .
در روز داوري به او خواهي گفت :
آري ، اي خداي همه دان و دوست داشتني !
خطا كرده ام . مي دانم . و ميدانم كه ميداني .
خطا كرده ام و بعضي از كارهاي ناصواب ديگر .
ورود ممنوع رفته ام .
و چند چراغ قرمز ديگر را هم رد كرده ام .
و خداوند خدا تبسمي خواهد كرد .
درك ات خواهد كرد .
تو را در رداي لطف خويش خواهد پيچيد و
دوست ات خواهد داشت .
پس نگران نباش !
سنگ خاراست یا که گلبرگی نحیف
اشکهایم تو می دانی که چیست ؟
می رود ارزان ز دستم اینچنین
دیدگانم سوی این دنیای پیر
آیا می دانی که در دنبال چیست ؟
دستهایم در لرزه و آشوب و شور
باز هم نمی دانی که در دستان کیست !!
گامهایم را نمی دانم چرا ؟
می فشارم روی این خاک سیاه
داد من در پرده ابهام من
آیا می دانی طنینش در کجاست ؟
اما می دانم که در آفاق دور
روزگارم غرق در جادو و سحر
شعله ای دارد فروزان در سپهر
شعله ای هم رنگ خون
حاصل افسون آن آفاق دور
سرنوشتی از دو رنگ است
هم سفید است هم سیاه
رنگ برف و رنگ خاک
اسم آن خاکستریست
رنگ بعد از آتش است
رنگ ابهام و سئوال
هم سفید است هم سیاه !!!
ديشب بياد تو
هفت آسمان را
به جستجوی ستاره ات
بوييدم...
سرت را روی شانه ام بگذار
ديگر برايت،
نه حافظ ميخوانم،
نه شمس،
نه حتی سهراب.
فقط تو...
شعر تو را خواهم گفت.
گل سرخی را ديدم که در جاده زندگی از کنارم ميگذشت
گفتم کيستی؟؟؟
گفت لحظه لحظه هايی که بر تو می گذرد
گفتم....
لحظه هايم را از من نگير
با من بمان و هرگز از کنارم نرو ....
با اعماق وجودم تو را می گويم که دوستت دارم
ولی نشنيد و رفت....
گريه کردم ....فرياد زدم..... صدايم را شنيد !!!
با صدايی بلند گفت اگر سريع تر بيايی به من خواهی رسيد
من هر شب غربتم را در آغوش می کشم
و گونه هایم تر میشود
غربت اشکهایم هنوز رنگ انتظار دارد
بهار پشت گرده های خیس پائیز قدم می زند
زندگی زیر پاهای سرنوشت له می شود!!
و من هر روز زیر خاکستری ها گم می شوم
و احساسم زیر دودها کبود !
چشمانم رنگ بغض می گیرد
و دلم رنگ سنگ!
ننه سرما غربت مرا با قصه های شیرین و فرهادش می شکند
و من رنج فرهـــــــــاد را در بیستون دلم حس می کنم!
شیــــــــــرین تو می مانم!
تا چشمان دلم را باز می کنم جوانه ای می بینم
زیر تخته سنگ !
جوانه محبت
ســـــــلام محبت!
و خدا هنوز می آفریند
از جنس انسان
اما تا نگاهش می کنی رنگی دیگردارد
|
کجایی محبت؟
ستاره ای خاموشم ، مهتابی بی نورم ، عاشقم ولی یک عاشق تنهایم...
منم همان چشمه گل آلود ، غنچه خشکیده ، بهار برگ ریزان ، با دلی خسته و پریشان....
منم همان ساحل نا آرام ، بی قرار ، چشم انتظار ، انتظار موجی عاشق
که به سوی من بیاید و یک ذره از خاک وجودم را با خود در دل دریا ببرد ....
من همان انسان تنهایم که در کوچه پس کوچه های زندگی
فریاد میزنم که خدایا من تشنه محبتم!
کجاست محبت ؟ همانطور که کویر ، آرزوی قطره بارانی را دارد ، من نیز ماننده کویر آرزوی یک ذره محبت را دارم....
دلم از بی محبتی سوخته و شکسته است ، نیاز به یک ذره محبت دارد ،
اما کجاست همان یک ذره محبت ؟
ترانه ای بی صدایم ، شعری بی قافیه ، پرنده ای پر بسته ، همانی که در قفس نشسته!
خاموشم و سرد ، مثل پاییزم و پر از درد ....
آری من همان انسان تنهایم که در خیال خودم به عشق بودن
یاری به نام تنهایی در کنارم برای خالی شدن و شکسته شدن بغض
در گلویم فریاد میزنم کجایی محبت؟ کجایی که من آرزویت را دارم! |
تا کی؟
تا کی عاشق باشم و از عشقم دور ؟ تا کی اسیر تنهایی هایم باشم و از یارم دور .....؟
تا کی باید به خاطر دوری تو اشک بریزم و حسرت آن دستهای گرمت را بکشم...؟
تا کی باید از خدای خویش التماس کنم تا تو را به من برساند ، نزدیک و نزدیک تر کند
تا بتوانم تو را در آغوش بگیرم؟... تا کی باید صدای غم انگیز آواز مرغ عشق را بشنوم
و دلم برایت تنگ شود؟ تا کی باید غروب پر درد عاشقی را ببینم و دلم بگیرد!
تا کی باید تنهایی به خورشیدی که آرام آرام به پشت کوه ها می رود را نگاه کنم و
تا کی باید لحظه ها و ثانیه ها را یکی یکی بشمارم تا لحظه دیدار با تو فرا رسد؟ خسته ام !
یک خسته دلشکسته عاشق بی سر پناه.... عاشقم ! یک عاشق دیوانه سر به هوا .....
تا کی باید کنج اتاق خلوت دلم بنشینم و با قلم و کاغذ درد دل کنم؟...
تا کی باید دلم را به فرداها خوش کنم و پیش خود بگویم آری فردا وقت رسیدن است!
تا کی باید در سرزمین عشاق سر به زیر باشم و چشمهای خیسم را از دیگران پنهان کنم؟
تا کی باید بگویم که عاشقم ، ولی یک عاشق تنها ، عاشقی که معشوقش در کنارش نیست!
تا کی باید به انتظارت زیر باران بنشینم و همراه با آسمان بنالم و ببارم....
و تا کی باید با دستهای خالی ، با آغوش سرد ، با دلی خالی از آرزو و امید ، با چشمانی
خیس و شاکی زندگی کنم؟ آری تا کی باید تنها صدای مهربان تو را بشنوم
ولی در کنار تو نباشم عزیزم! تاکی؟
اي مهربانتر از برگ در بوسههاي باران
بيداري ستاره، در چشم جويباران
آئينهء نگاهت؛ پيوند صبح و ساحل
لبخندِ گاه گاهت؛ صبح ِ ستاره باران
بازآ که در هوايت، خاموشيِ جنونم
فريادها بر انگيخت از سنگ ِ کوهساران
اي جويبار ِ جاري ! زين سايه برگ مگريز
کاين گونه فرصت از کف دادند بي شماران
گفتي : "به روزگاري مهري نشسته!" گفتم :
"بيرون نمیتوان کرد، حتي به روزگاران"
بيگانگي ز حد رفت، اي آشنا مپرهيز
زين عاشق ِ پشيمان، سرخيل شرمساران
پيش از من و تو بسيار بودند و نقش بستند
ديوار ِ زندگي را زين گونه يادگاران
وين نغمهء محبت، بعد از من و تو مانَد
تا در زمانه باقيست آواز ِ باد و باران (شفیعی کد کنی)
توی ایستگاه استجابت دعا
منتظر نشسته بود
منتتظر،ولی دعای او
دیر کرده بود
او خبر نداشت که دعای کوچکش
توی چار راه آسمان
پشت یک چراغ قرمز شلوغ
گیر کرده بود
*
او نشست و باز هم نشست
روزها یکی یکی
از کنار او گذشت
*
روی هیچ چیز و هیچ جا
از دعای او اثر نبود
هیچ کس
از مسیر رفت و آمد دعای او
با خبر نبود
*
با خودش فکر کرد
پس دعای من کجاست؟
او چرا نمی رسد؟
شاید این دعا
راه را اشتباه رفته است!
پس بلند شد
رفت تا به آن دعا
راه را نشان دهد
رفت تا که پیش از آمدن برای او
دست دوستی تکان دهد
رفت
پس چراغ چار راه آسمان سبز شد
رفت و با صدای رفتنش
کوچه های خاکی زمین
جاده های کهکشان
سبز شد
*
او از این طرف، دعا از آن طرف
در میان راه
باهم آن دو رو به رو شدند
دست توی دست هم گذاشتند
از صمیم قلب گرم گفت و گو شدند
وای که چقدر حرف داشتند
*
برفها کم کم آب می شود
شب ذره ذره آفتاب می شود
و دعای هر کسی رفته رفته توی راه مستجاب می شود
|
من / عشق
پاك يعني
سرزمين لحظه
يعني بيداد
عشق من
باختن عشق
جان يعني
زندگي ليلي و
قمار مجنون
در عشق يعني ... شدن
ساختن عشق
دل يعني
كلبه وامق و
يعني عذرا
عشق شدن
من عشق
فرداي يعني
كودك مسجد
يعني الاقصي
عشق / من
عشق آميختن افروختن
يعني به هم عشق سوختن
چشمهاي يكجا يعني كردن
پر ز و غم دردهاي گريه
خون/ درد بيشمار
عشق من
يعني الاسرار
كلبه مخزن
اسرار يعني
دوستت دارم
|
